Oud-ANV-voorzitter Wim van Gelder overleden

Op maandag 14 september is Wim van Gelder overleden. Hij werd 84 jaar. In 2012 trad hij toe tot het bestuur. In 2014 werd Wim vicevoorzitter en in 2017 voorzitter. Eind april kreeg Wim te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Sindsdien heeft hij, samen met mijn naasten, nog een mooie en waardevolle tijd mogen beleven, zo staat te lezen op zijn facebookpagina. Ook bleef hij tot het laatste moment nog jurylid van De Bronzen Uil, een voor het ANV belangrijke activiteit, die hij binnen het ANV onder zijn hoede had en waarvoor hij het initiatief voor samenwerking met het Willemsfonds had genomen. 

In 2021 trad hij terug. Vicevoorzitter Gui van Gorp zwaaide hem uit. Hieronder publiceren wij zijn tekst die als voorwoord verscheen in het jaarmagazine 2020. 

"Het is in onze vereniging niet ongebruikelijk dat een Nederlander (m/v) in zijn of haar bestuursfunctie wordt opgevolgd door een Vlaming (m/v) en omgekeerd. Zo kwam ik destijds in het bestuur met Nelly Maes nog aan het roer van het ANV-schip en Wim van Gelder als vicevoorzitter. In 2017 werd hij haar opvolger – en ik de zijne.

Wim – soms ook Pim, maar officieel Willem Teunis – werd in volle oorlogstijd (1942) geboren in Amsterdam. Econoom van opleiding aan de VU was hij in het begin van de jaren 70 medeopsteller van het beginselprogramma van het CDA en vanaf 1974 lid van de Provinciale Staten en vanaf 1978 van de Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, tot 1992.
In september van dat jaar werd hij commissaris van de Koningin in de provincie Zeeland en hij bleef dat vijftien jaar. In die functie was hij covoorzitter van het Cultureel Verdrag Vlaanderen-Nederland en bestuurder van het Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond in zijn geboortestad. Hij eindigde zijn carrière als grensmakelaar voor het project Grensoverschrijdende Samenwerking van het Nederlands ministerie van Binnenlandse Zaken.

De soms passievolle stijl van Nelly maakte plaats voor de koelere, ogenschijnlijk bedaardere aanpak van Wim – al hangt zoiets niet zelden ook van de omstandigheden af waarin er moet worden gewerkt. Hij benadert de te regelen zaken zonder omweg en gaat zonder veel inleidende franjes (die door zijn medebestuurders als bekend mogen worden verondersteld!) meteen naar de kern van de zaak. Een voorzittershamer hanteert hij niet, maar het efficiënte tempo waarmee de agendapunten op een door hem geleide vergadering worden afgewerkt, is ondertussen spreekwoordelijk, nog net niet legendarisch. Ondertussen ontsnapt echter weinig of niets aan zijn aandacht en valt er maar een beslissing als elk voor en tegen gewikt en gewogen is en iedereen zijn meer of minder uitgebreid zegje heeft gehad. 

En toen kwam spelbreker COVID, corona of de Chinese griep – of hoe men het beestje ook wil noemen ... Activiteiten werden eerst uitgesteld, vervolgens afgelast. Plannen werden voor ons uit geschoven en niet veel later opgeborgen tot betere tijden. En de vergaderingen verliepen voortaan – verrassend vlot – via internet. En zo zagen we dan elkaar zitten tegen de achtergrond van de eigen biotoop ... 

Door dezelfde oorzaak werd ook de viering van het 125-jarig bestaan van het ANV opgeschoven en bleef Wim iets langer kapitein dan eerst bepaald. 

Maar nu wuiven we hem uit: met veel waardering, met veel sympathie! Het ga je goed, beste Wim!"

In memorium van De Bronzen Uil