Winnaars Visser-Neerlandiaprijs voor Scenario

De prijs wordt afwisselend in Nederland en Vlaanderen op een filmfestival uitgereikt. Vanaf 2012 zijn we te gast geweest bij het Filmfestival Oostende (2012 en 2014), het Nederlands Filmfestival (2013), Festival Film by the Sea 2015 en het Filmfestival Gent (2016).

2016

Eva Cools met Cleo

Jury

Marc Didden (voorzitter), Ger Beukenkamp, Tamar van den Dop, Digna Sinke en Geert Vermeulen.

“Het verhaal gaat over Cleo, een zestienjarig meisje dat een traumatisch verkeersongeval overleeft en haar redding zoekt in de veel oudere, mysterieuze Leos. In de kern een mooi verhaal met een goede structuur. De lezer wordt permanent verrast door de scènes, die niet altijd voor de hand liggen. De onverwachte wendingen maken het verhaal spannend. Een verhaal met een open einde … of toch niet? Een sterk onderwerp dat psychologisch ook sterk wordt neergezet. Er is niet alleen aandacht voor de dialogen, maar ook voor wat we zien. Er zit veel gelaagdheid in de personages. Een poëtisch, prachtig, intiem drama waarbij je warmte voelt. In het goed geschreven scenario zit een hele grote belofte waarmee nog meer ‘goud’ te behalen valt.”


2015

An De Gruyter met Magique Mécanique

An de Gruyter

Jury

Ruud van Gestel (voorzitter), Rik d’Hiet en Dana Linssens.

“Een geschifte goochelaar weigert zijn comateuze dochter los te laten. Hij maakt een levende marionet van haar en treedt met haar op. Wat hierna gebeurt is morbide maar magnifiek. Een logline die getuigd van een grote zelfverzekerdheid maar wordt dat gevoel in het scenario wel ingelost? Magique Mécanique is inderdaad een overdonderend visueel ensemble met sprookjesachtige scenes. Rijk en speels wat getuigd van een grote verbeeldingskracht zonder dat daarbij het detail wordt vergeten.
De lezer wordt direct bij de lurven gepakt en meegenomen in een fantasiewereld met een duidelijke persoonlijke signatuur van de auteur. Dat ondanks de weelde aan elementen, de scenarist toch een eenvoudige structuur in het verhaal heeft weten te behouden, is voor de jury dan ook een blijk van groot vakmanschap.
Magique Mécanique is zo’n scenario wat enerzijds blijft verrassen en anderzijds de lezer weet te boeien tot het ontroerende einde toe. De jury hoopt dan ook dat dit scenario zo snel mogelijk in de bioscoop te zien zal zijn, opdat ook het grote publiek kan genieten van de schoonheid ervan.”


2014

Ilse Somers en Rik D’hiet met From Addis tot Ababa

Prijsuitreiking Filmfestival Oostende

Jury

Ruud van Gestel (voorzitter), Dirk Debou en Dorthée van den Berghe.

“Een bijzonder goed geschreven scenario waarin ontroerend en vaardig de problematiek van de ‘adoptiedriehoek’ wordt beschreven. In natuurlijke dialogen en in hoog tempo volgt een zoektocht naar de waarheid maar ook de identiteit van alle hoofdrolspelers. Het altijd actuele thema wordt vaardig en in sprekende beelden verteld, zonder ooit te vervallen in clichés. Bestaande vooroordelen worden in juiste context geplaatst en ook dat zonder effectbejag.”


2013

Eveline Hagenbeek met Rokjesdag

Jury

Ruud van Gessel (voorzitter), Hans Beerekamp, Carel Donck, Sien Eggers en Harry Kümel.

“Rokjesdag is een mozaïekfilm met eenheid van plaats en tijd: in een Antwerpse club ontmoeten Vlaamse en Nederlandse singles en vreemdgangers elkaar in een gearrangeerde culinaire context, vanuit de gedachte dat het gezamenlijk bereiden van eten kan erotiseren. De titel verwijst naar de door Martin Bril gelanceerde definitie van de eerste lentedag, die Vlamingen weer weinig zegt. Juist de misverstanden tussen Noord en Zuid vormen een integraal plotelement, zodat dit scenario wel eens aanleiding zou kunnen vormen tot een echt paritaire coproductie, dus met gelijkwaardige inbreng uit Vlaanderen en Nederland. Dat is een charmante gedachte, maar het was niet de doorslaggevende reden voor de jury. Het zijn de gewaagde eigenzinnigheid en de durf om met clichés te spelen die de doorslag gaven.”

Rokjesdag verfilmd!

Het winnende scenario 2013 Rokjesdag wordt verfilmd door Johan Nijenhuis.



2012

Marnie Blok met Nadra

Jury

Jan Verheyen (voorzitter), Hans Beerekamp, Hilde de Laere, Jean-Claude van Van Rijckeghem en Digna Sinke.

De logline stelt: “Na vijfentwintig jaar slachtoffer te zijn geweest van de leugens en laffe keuzes van haar moeder, en een speelbal te zijn geweest van een politieke strijd tussen moslims en christenen, neemt Bertha Hertogh – alias Nadra – het heft eindelijk in eigen handen.” Een meeslepend verhaal dat zich afspeelt in de nasleep van de dekolonisatie van Nederlands-Indië, met een hedendaagse resonantie. Goed gedocumenteerde reconstructie van waar gebeurd incident in 1950 over indo-meisje als moslimbruid, wordt een metafoor van angst en onbegrip voor assimilatie. Kan leiden tot grote publieksfilm als katalysator van nooit goed afgehechte wonden: in Nederland en België wordt reikhalzend uitgekeken naar grote speelfilms over het voor alle partijen pijnlijk en onhandig verlopen afscheid van respectievelijk Nederlands-Indië en Congo.